කෝපිකඩේ කියන්නෙ මගේ දරුවෙක්

ලංකාවේ පළමු ටෙලිනාට්‍යය ‘දිමුතුමුතු’. ඒ විතරක් නෙවෙයි ජාතික රූපවාහිනියේ පළමු ප්‍රාසාංගික ටෙලිනාට්‍යය ‘ළාහිරු දහසක්’. තවත් පැත්තකින් පැවැසුවොත් ආසියාවේ දීර්ඝතම ටෙලිනාට්‍ය ලෙස ‘කෝපි කඬේ’ත් ඉතිහාසයට එකතු වුණා. ඉතින් මේ හැම නාට්‍යයකටම මුල ඉඳල රංගනයෙන් දායක වෙමින් කලා ක්ෂේත්‍රයට විශාල මෙහෙවරක් කළ පුංචි තිරයේ අම්මා කෙනෙක් අපට කතා කළා. ඇය ප්‍රවීණ රංගන ශිල්පිනී රත්නා සුමනපාල.
මේ දවස්වල බරටම දේශපාලනයට යොමුවෙලාලු නේද?
අපේ ආගම දහම විනාශ වෙන්න යන කාලවකවානුවක් මේක. රටක් වටිනා රජෙක් අපට ඕනෙ කරලා තියෙනවා. මේ අපේ උරුමය නිකරුණේ විනාශ වෙනවා බලාගෙන ඉන්න බැහැ අපට. සිංහල ජාතියට තියෙන එකම රට මේක විතරයි. කලාකරුවන් සියලුම දෙනාම එකතු වුණා රට වෙනුවෙන්. කලාකරුවන් කියලා කිව්වට හැමෝම කලාකරුවො නෙවෙයි. ගොඩ දෙනෙක් වාසියට රට වුණත් පාවාදෙයි. අපට අපේ උරුම මතු පරපුර වෙනුවෙන් රැකල දෙන් ජීවිතය පරදුවට තියන්න වුණත් මම සූදානම්.
රට වෙනුවෙන් එහෙම කැපවීම අපටත් සතුටක්. ඒක අපට ආඩම්බරයක්. ඒත් ඔබේ නිර්මාණ කටයුතු සිදුවන්නේ නැද්ද මේ දවස්වල?
අපිව කවුද නිර්මාණවලට ගන්නේ. අවුරුදු හතරකටම කෝපි කඬේට විතරයි මට සම්බන්ධ වෙන්න ලැබුණේ. වෙන කිසිම නිර්මාණයක මම රඟපෑවෙ නැහැ.
ඔබ ‘කෝපි කඬේ’ ආරම්භයේ සිට ඉන්න රංගන ශිල්පිනියක්. ඒ ගැන යමක් පැවැසුවොත්?
මම ‘කෝපි කඬේ’ හාමිගේ නොවුණ නම් මම අදත් ගෙදර. පසුගිය කාලේ ගොඩ දෙනෙක් ‘කෝපි කඬේ’ දාලා ගියා. ඒ ගිය වෙලාවේ ස්වාධීන රූපවාහිනියේ සභාපතිතුමයි, නෙල්සන් ගුරුගේ මහතායි මගෙන් ඇහුවා මමත් යනවද කියලා. මොකද මම ඒ තීරණය ගත්තා නම් ‘කෝපි කඬේ’ අද නැහැ. මම කිව්වා මම ඉන්නවා කියලා. එදා මම පවසපු වචනයට අද දක්වා ‘කෝපි කඬේ’ විකාශය වෙනවා. ‘කෝපි කඬේ’ මගේ දරුවෙක් කියලා පැවැසුවොත් මම හරි. ඒ තරමට ආදරෙයි.
‘කෝපි කඬේ’ දැකපු හාමිනේ නිසාද නිර්මාණවලින් ආරාධනා අඩු වුණේ?
ගොඩ දෙනෙක් මට පැවසුව ‘කෝපි කඩෙන්’ අයින් වෙලා එන්න මම වටිනා කෙනෙක් කියලා. මම කොහොමද මගේ දරුවා දාලා යන්නේ. ඒක කවදාවත් කිසිම අම්මෙක්ට කරන්න බැරි දෙයක්. තමන්ගේ දරුවන් අතරමං කරලා යන්න පුළුවන්ද? මට දුක මගේ දක්ෂතාව අඩු තරමේ ස්වාධීන රූපවාහිනියේ ටෙලිනාට්‍ය අධ්‍යක්ෂවරුන්ටවත් නොපෙනුණු එක. ඒකට කමක් නෑ. ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්, සුමිත්‍රා පීරිස්, මාලනී ෆොන්සේකා වැනි ක්ෂේත්‍රයේ අය සමග මම වැඩ කළා. අලුත් පරපුරට අපේ වටිනාකමක් නොදැනුණාට.
ඔබ කොයි තරම් ටෙලිනාට්‍යවල රඟපෑවත් තවම සම්මානයක් ලැබුණේ නැහැ නේද?
සම්මානයක් ලැබුණා නම් ගමනට ශක්තියක්. මට සම්මාන බලෙන් ගන්න බැහැ. මම මේ ක්ෂේත්‍රයට ඇවිත් වසර 30කට වැඩියි. සමහර විට ඔවුන් මගේ දක්ෂතාවන් දැකලා නැතිව ඇති. හැබැයි ජනතාව මට ඉන්නවා. ඒක මට වටිනවා.
ඔබට අම්මාගේ චරිතයකටවත් ආරාධනා නැත්තේ තරුණ අය අම්මලා වෙන නිසා කියල ඔබ හිතනවද?
ඒක තමයි ඇත්ත. තරුණ අයට මේකප් කරලා අම්මා කරලා ගන්නවා. අඩු තරමේ ආච්චි කෙනෙක්ටවත් ගන්න තිබ්බ නම් වටිනවා. ඒත් සමහර විට පිටපත් රචනයේදී ආච්චිලාගේ චරිත ලියැවෙන්නෙ නැතිව ඇති.
ඔබ වෘත්තීය රංගන ශිල්පිනියක් ලෙස තමයි කටයුතු කරන්නේ. ඒත් නිර්මාණ නැතිව ජීවත් වෙන්නේ කොහොමද?
මම මුදල් නෙවෙයි හම්බ කළේ මිනිස්සු. මම කලාවට ආදරෙයි. මට මුදලක් විදියට ලැබෙන්නේ ‘කෝපි කඬේ’ ටෙලිනාට්‍යයෙන් පමණයි. ඉඳල හිටලා ඒකාංගික ටෙලිනාට්‍යවලින් ආරාධනා කරනවා. එයට අමතරව මම කෙටිකතා ලියනවා. ඒත් මට ඒ කිසිවක් ලියන්න කරන්න හිත දෙන්නෙ නෑ.
වසන්ත විතාරණගේ