ඔබ දන්නවද පූජ්ය පඤ්ඤාකර හිමියන් ආලෝකා ඇතුළු අනෙකුත් ස්වාමින්වහන්සේලා සමග සාම පාගමනේ නිරත වන පූජ්ය පියධම්මෝ හිමියන් පසුගිය වසර දහසය පුරාම පරිහරණය කරන්නේ එකම එක් සිවුරක් පමණි. එය කිසිදු දායකයකු විසින් වෙළෙඳසලකින් මිලදීගෙන පූජා කරන ලද්දක් නොව, උන්වහන්සේ විසින්ම අතින් මසාගත් ‘පාංශුකූල චීවරයකි’. මළසිරුරු එතූ, අත්හැර දමන ලද සුදු රෙදි කැබැලි හැත්තෑ පහක් එක්කරමින් නිමවා ඇති මෙම සිවුර, අනිත්යතාවයේ මහා කලා කෘතියක් වැනිය.Sri Lanka Latest News
වසර දහසය හමාරක කාලයක් පුරා හිමාලයේ දැඩි සීතලටත්, වනාන්තරයේ රුදුරු රශ්මියටත් උන්වහන්සේට ඇති එකම රැකවරණය වූයේ මරණයේ සංකේතවලින් සැකසූ මෙම සිවුරයි. එහි සෑම නූල් පටක්ම ‘මරණානුස්සතිය’ හෙවත් අපේ මේ භෞතික කය තාවකාලික බව පසක් කරදෙන නිහඬ දේශනාවකි.
උන්වහන්සේගේ ශික්ෂණය කෙතරම් ප්රබලද යත්, උන්වහන්සේ අනුගමනය කරන්නේ අතිදුෂ්කර ‘නේසජ්ජික ධුතාංගය’යි. ඒ අනුව උන්වහන්සේ කිසි දිනක සයනයක දිගාවී විවේක ගන්නේ නැත. වසර ගණනාවක් පුරා නිදාගැනීම, මෙනෙහි කිරීම හෝ විවේකය යන මේ සියල්ල උන්වහන්සේ සිදුකරන්නේ ඇවිදීම, සිටගෙන සිටීම හෝ වාඩිවී සිටීම යන ඉරියව් තුනෙන් පමණි. ඇඳක ඇති සුවපහසුව සහ සිරුරේ සැපය සහමුලින්ම අත්හැර දැමූ උන්වහන්සේ, සැබෑ විවේකය ඇත්තේ මෘදු මෙට්ට මත නොව සන්සුන් වූත්, හික්මුණු වූත් මනස තුළ බව ප්රායෝගිකව ඔප්පු කර පෙන්වති. ශරීරයේ අලස බව පරාජය කළ ඒ මහා වීර්යය, ඕනෑම කටුක පරිසරයක නොසැලී සිටීමට උන්වහන්සේට ශක්තිය ලබා දෙයි.
පියධම්මෝ හිමියන්ගේ මේ නිහඬ ගමන ලෝකයාට කියා දෙන්නේ ‘යං කිඤ්චි සමුදයධම්මං සබ්බං තං නිරෝධධම්මං’ යන සදාකාලික සත්යයයි. එනම්, ‘යමක් හටගන්නේ ද ඒ සියල්ල නැසෙන සුළුය’ යන්නයි. දේපළ හා සැප සම්පත් පසුපස හඹා යන ලෝකයක, ඉතා සුළු දෙයකින් සතුටු විය හැකි බවත්, සැබෑ අධ්යාත්මික බලය ලැබෙන්නේ සැපපහසුකම්වලින් නොව ලෞකික දේවල හිස් බව වටහා ගැනීමෙන් ලබන නිහතමානීකමෙන් බවත් උන්වහන්සේගේ ජීවිතය සාක්ෂි දරයි. සැබෑ සතුට යනු තව තවත් දේවල් රැස්කිරීම නොව, අවශ්යතා අවම කරගනිමින් නිදහස් මනසකින් යුතුව ජීවත් වීම බව උන්වහන්සේගේ සෑම පියවරකම සටහන් වී ඇත.
ඒ නිසා ඔබ සාම පාගමනේ යෙදෙන ඒ ස්වාමින් වහන්සේලාට වන්දනාමාන කරනවා නම් සිහියට ගන්න ඒ ඔබ වන්දනාමාන කරන්නේ, ගරුකරන්නේ යම් ශීලයක් රකින, ගුණයක් සහිත උතුමන් කෙනෙක්ට බව.
