‘අම්මා’ කියන්නේ තමන්ගේ දරුවාගේ අනාගතය වෙනුවෙන් ගින්දරට පනින්න වුණත්, අපායට යන්න වුණත් දෙපාරක් හිතන්නේ නැති උත්තරීතර චරිතයක්. ඒත්… තමන්ගේ දුව කරපු මිනීමැරුමකට තමන්ගේ පිට වරද දාගෙන, දුවගේ අනාගතය වෙනුවෙන් අවුරුදු 15ක් හිරගෙදර ලේ දාඩිය කරපු ඒ අම්මා නිදහස් වෙලා එද්දී… කෝටිපතියෙක්ව බැඳලා සැප විඳින දුව තමන්ගේම අම්මාව ‘හිඟන්නියක්’ කියලා මහපාරට ඇදලා දාපු මේ කඳුළු පිරුණු කතාව ඇහුවොත්, අකෘතඥ මිනිස්සු ගැන ඔබට පුදුමාකාර කේන්තියක් ඇතිවේවි. Sri Lanka Latest News
‘සුමනා’ කියන්නේ සැමියා මියගිහින්, ගෙවල්වල කුලී වැඩ කරලා තමන්ගේ එකම දුව ‘නෙත්මි’ව පණ වගේ හදපු අහිංසක අම්මා කෙනෙක්. නෙත්මිට වයස අවුරුදු 18දී, ඇයට කරදර කරන්න ආපු ගමේ මැරයෙක් එක්ක ඇතිවුණු පොරබැදීමකදී නෙත්මිගේ අතින් ඒ මැරයා ඝාතනය වුණා. නෙත්මි ලේ පෙරාගෙන ඇවිත් අම්මාගේ කකුල් දෙක ළඟ වැටිලා ඇඬුවා. ‘අනේ අම්මේ මාව හිරේ යයි… මගේ අනාගතය ඉවරයි…’
සුමනාගේ පපුව පිච්චිලා ගියා. පොලිසිය ගෙදරට එද්දී, සුමනා ගත්තේ කවුරුවත් හිතන්නේ නැති පුදුමාකාර තීරණයක්. තමන්ගේ දුවගේ අනාගතය බේරන්න, අර මනුස්සයාව මැරුවේ තමන් කියලා සුමනා පොලිසියට බොරු කටඋත්තරයක් දුන්නා. නෙත්මිව නිදහස් වුණා. සුමනාට අවුරුදු 15ක බරපතළ වැඩ සහිත සිරදඬුවමක් නියම වුණා.
අවුරුදු 15ක් වැලිකඩ හිරගෙදර කටුක සිමෙන්ති පොළොවේ, සුමනා රෑ දවල් දාඩිය පෙරාගෙන දුක් විඳිද්දී ඇයව ජීවත් කෙරෙව්වේ එකම එක හීනයක් විතරයි. ‘මගේ දුව දැන් හොඳට ඉගෙනගෙන ලොකු රස්සාවක් කරනවා ඇති… මම නිදහස් වෙලා ගියාම මගේ දුව මාව ආදරෙන් බදාගනීවි…’ සුමනාට දුවව බලන්න ඕනේ වුණත්, ‘හිරකාරියක් වුණු අම්මා කෙනෙක් නිසා මගේ දුවට සමාජෙන් ලැජ්ජාවක් වෙන්න බැහැ’ කියලා හිතලා ඇය දුවට හිරගෙදරට එන්න එපා කියලා තදින්ම කියා තිබුණා.
අවුරුදු 15ක් ගෙවිලා ගියා. සුමනා නිදහස් වුණා. ඒ වෙද්දී ඇය ගොඩක් වයසට ගිහින්, ඇස් පෙනීම දුර්වල වෙලා, හරිම කෙසඟ වෙලා හිටියේ. අතේ සතයක්වත් තිබුණේ නැහැ. පරණ, ඉරුණු චීත්ත කෑල්ලක් ඇඳගෙන සුමනා තමන්ගේ දුවව හොයාගෙන ගියා. ගමේ මිනිස්සුන්ගෙන් අහද්දී දැනගන්න ලැබුණේ නෙත්මි දැන් කොළඹ ලොකු කෝටිපති ව්යාපාරිකයෙක්ව බැඳලා සුඛෝපභෝගී මාලිගාවක ජීවත් වෙනවා කියලයි.
සුමනා පයින්ම, බඩගින්නේ කොළඹ ඒ මාලිගාව හොයාගෙන ගියා. එදා ඒ ගෙදර ලොකු පාටි එකක්. මිදුල පුරාම කෝටි ගණන් වටින වාහන. ලොකු සල්ලිකාරයෝ කණ්ණාඩි කෝප්ප අරගෙන සිනාසෙමින් හිටියා.
සුමනා ඈතින් ඉඳන් බැලුවා. රත්තරන් පාට ලස්සන සාරියක් ඇඳගෙන, රත්තරන් මාල දාගෙන, තමන්ගේ කෝටිපති සැමියා එක්ක හිනාවෙවී ඉන්න තමන්ගේ රත්තරන් දුව… නෙත්මිව ඇය දැක්කා.
සුමනාට ඇඬුණා. අවුරුදු 15ක වේදනාව, පාළුව එකපාරටම පුපුරලා ගියා. ඇයට තමන්ගේ දුප්පත්කම, අවලස්සන රූපය ගැන මතක නැති වුණා. ‘දුවේ… මගේ රත්තරන් දුවේ… නෙත්මි…’ කියාගෙන, සුමනා අර සෙනඟ අස්සෙන් දුවගෙන ගිහින් නෙත්මිව බදාගන්න අත් දෙක දික්කළා.
පාටි එකේ හිටපු ඔක්කොම සල්ලිකාරයෝ ගල් ගැහිලා බලාගෙන හිටියා. නෙත්මි එකපාරටම හැරිලා බැලුවා. තමන් වෙනුවෙන් හිරේ ලැගපු, ඇටකටු පෑදිලා, කිලිටි චීත්තයක් ඇඳගෙන ඉන්න තමන්ගේ අම්මාව දැක්කම නෙත්මිගේ මූණේ ඇඳුණේ ආදරයක් නෙමෙයි… මහා ලොකු බයක් සහ පිළිකුලක්.
නෙත්මිගේ සැමියා පුදුම වෙලා ඇහුවා, ‘නෙත්මි… කවුද මේ ගෑනි? ඔයාගේ කවුරුහරිද?’
තමන්ගේ කෝටිපති යාළුවෝ ඉස්සරහා, සැමියා ඉස්සරහා තමන්ගේ අම්මා හිරකාරියක්, හිඟන්නියක් කියලා කියන්න තරම් නෙත්මිට හිතට හයියක් තිබුණේ නැහැ. දේපළවලට සහ සමාජ තත්ත්වයට ඇගේ මනුස්සකම අන්ධ වෙලා තිබුණා.
‘මම කොහොමද මේ පිස්සු හිඟන ගෑනිව දන්නේ? මගේ අම්මා පොඩි කාලෙම මැරුණා කියලා ඔයා දන්නවනේ. කවුද මේ ගඳගහන ගෑනිව ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට ගත්තේ? සිකියුරිටි මේ ගෑනිව පාරට ඇදලා දානවා…’ නෙත්මි කෑගහලා කිව්වා.
සුමනාගේ පපුව කෑලි දාහකට කුඩුපට්ටම් වෙලා ගියා. ‘දුවේ… මම ඔයාගේ අම්මා… ඔයා වෙනුවෙන් අවුරුදු 15ක්…’ සුමනාට කියාගන්න ලැබුණේ එච්චරයි. ආරක්ෂකයන් දෙන්නෙක් ඇවිත් සුමනාව කුණු ගෝනියක් වගේ ගේට්ටුවෙන් එළියට, මහ පාරට වීසි කළා. සුමනා පාරේ වැටිලා, අහස දිහා බලාගෙන මහ හයියෙන් කෑගහලා ඇඬුවා. තමන් අවුරුදු 15ක් තිස්සේ ඇස් දෙකේ පුරවාගෙන හිටපු ලස්සන හීනෙට, තමන්ගේම දුව පයින් ගහලා විනාශ කරපු හැටි මතක් වෙද්දී ඇයට සිහිවිකල් වුණා.
ඒත් ස්වභාවධර්මය කවදාවත් ඒ වගේ අමු තිරිසන් දරුවන්ට සමාව දෙන්නේ නැහැ.
මේ සිදුවීමෙන් සතියකට පස්සේ, නෙත්මිගේ කෝටිපති සැමියාට නෙත්මිගේ පරණ ලියකියවිලි වගයක් අහම්බෙන් හම්බවුණා. ඔහු ඒ ඔස්සේ හොයලා බලද්දී, නෙත්මි මිනීමරුවෙක් බවත්, ඇය වෙනුවෙන් අහිංසක අම්මා අවුරුදු 15ක් හිරේ හිටපු බවත් සම්පූර්ණයෙන්ම හෙළි වුණා.
‘තමන්ගේ ජීවිතේ බේරපු තමන්ගේම අම්මාව, මගේ ඉස්සරහා හිඟන්නියක් ගානට දාලා පාරට ඇදලා දාපු තෝ වගේ අමු තිරිසන්, කුහක ගෑනියෙක්ව මට එක තත්පරයක් මේ ගෙදර තියාගන්න බැහැ’ කියලා, ඔහු එදාම නෙත්මිව දික්කසාද කරලා ඇඳගෙන හිටපු ඇඳුම පිටින්ම ගෙදරින් එළවා දැම්මා.
අද නෙත්මිට කන්න බොන්න විදිහක් නැතුව, අර තමන් අම්මාව විසි කරපු පාරේම හිඟාකන තත්ත්වයට පත්වෙලා. අහිංසක සුමනාව ගමේ පන්සලෙන් බාරගෙන ආදරෙන් බලාගන්නවා. මවු සෙනෙහසට පයින් ගහපු ඒ අකෘතඥ දුවට, ජීවිත කාලය පුරාම ලේ කඳුළු බොමින් පාරක් පාරක් ගානේ විඳවන්න ස්වභාවධර්මයෙන්ම දඬුවම් ලැබුණා.
