උතුරු අර්ධද්වීපයේ තල් රුප්පාවට මත්තෙන් තැන තැන ඉහළට නැඟෙන කෝවිල්හි තබා ඇති ශිව ලිංගය නමස්කාර කිරීම සඳහා තබා ඇති වැදගත්ම හින්දු දේවතාවා වන ශිව දෙවියන් නිරූපණය කරයි. දින කිහිපයකට මත්තෙන් චෙම්මනි ද්වාරයේ පසෙක විශාල ශිව ලිංගයක් ස්ථාපනය කරන ලදී. මේ, ඒ පිළිබඳ විග්රහයකි. හින්දු බැතිමතුන් විසින් ශිව ලිංගය වන්දනාමාන කරනු ලබන්නේ දෙවියන්ගේ ශක්තියේ හා විභවයේ සංකේතයක් වශයෙනි. ශිව ලිංගය ජනතාව විසින් ශිව ලෙස සලකනු ලැබේ. ශිව ලිංගය සෑම විටම නිරූපණය කරනුයේ මාතා ශක්තියේ සංකේතයක් වන යෝනියයි. එනම් කාන්තාවගේ නිර්මාණ ශක්තියයි. එය සංකේතවත් කරන්නේ පිරිමි සහ ගැහැනු යන දෙඅංශයේම අද්විතීය වෙන් කළ නොහැකි බලයයි.
ශිව ලිංගයට ආරම්භයක් හෝ අවසානයක් නොමැති බවත්, මේ ලෝකයේ සෑම දෙයක්ම එකිනෙක හා බැඳී නැති බවත් සැලකේ. භාෂාවක් යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ එය ඕනෑම දෙයක් ඉස්මතු වීමේ හා ඒකාබද්ධ වීමේ ලකුණක් බවයි. පුරාණ හින්දු ග්රන්ථවලට අනුව ශිව ලිංගය විස්තර කර ඇත්තේ ගින්නෙහි ආරම්භක අඩු හා නිමක් නැති කොස්මික් කුලුනක් (එනම් ස්ථම්භය) මුලින් සියලු හේතූන් සඳහා හේතුවකි. එයට කිසි විටෙකත් අවසානයක් හා ආරම්භයක් නොමැත. එය (ලින්ගොද්බව) සංකේතවත් කරන්නේ බ්රහ්ම (ආරම්භක දෙවියන්) සහ විෂ්ණු (යහපැවැත්මේ දෙවියන්) වැනි සියලු දෙවිවරුන්ට වඩා උසස් බවයි. ලිංග පුරාවෘත්තයට අනුව එය සංකේතවත් කරන්නේ කොස්මික් කණුව යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ශිව දෙවියන්ගේ අසීමිත ස්වභාවයයි. එය රසයෙන් තොර, හැඩයෙන් තොර සහ සුවඳ අඩු විශ්ව දරන්නාගේ නිරූපණයයි. එය සමස්ත විශ්වයට සමාන ඕවලාකාර හැඩයේ ව්යුහයක් වන අතර එහි පතුල සමස්ත විශ්වයේම පවතින උත්තරීතර බලයේ පාදයට සමාන වේ.
ශිව ලිංග අර්ථය ස්කන්ධ පුරාවෘත්තයට අනුව එය විස්තර කර ඇත්තේ නිමක් නැති අහස (මුළු විශ්වයම අඩංගු වන එම මහා හිස්කම) ලිංගය, පෘථිවිය එහි පදනමයි. කාලයාගේ ඇවෑමෙන් මුළු විශ්වයම සහ සියලු දෙවිවරුන් අවසානයේදී ලිංගාව තුළම ඒකාබද්ධ වේ. යෝග ප්රබන්ධයට අනුව එය විස්තර කර ඇත්තේ ‘මැවීම සිදුවූ විට පැනනගින පළමු ස්වරූපය සහ මැවීම විසුරුවා හැරීමට පෙර ඇති වූ අවසාන ස්වරූපය’ ලෙසය. ශිව ලිංගයන්හි අර්ථය ස්ත්රී පුරුෂභාවයේ භාවිතයන්, ලකුණු, සහ ලක්ෂණය අනුව වෙනස් වේ. සමහර අර්ථයන් පහත පරිදි වේ.
එය සලකුණක්, ටෝකනයක්, ලකුණක්, ලාංඡනයක්, සංකේතයක්, කැපීපෙනෙන සලකුණක් සහ ලක්ෂණයකි. එය යථාර්ථවාදී නොවන සලකුණකි. තවද පෙනුම, වෙස්වළාගැනීම, රැවටිලිකාරීත්වයේ සංකේතයකි. එය ස්ත්රී පුරුෂභාවය හෝ ස්ත්රී පුරුෂභාවය පිළිබඳ සංකේතාත්මක නිරූපණයකි. එය ශිව දෙවියන්ගේ ලිංගික අවයවයකි (එහි අර්ථය ෆලස්) හෝ දෙවියකුගේ රූපයක් යනු පිළිමයක් යන්නයි. එය සියුම් රාමුවක් හෝ ශරීරයක් වන අතර දෘශ්යමාන ශරීරයේ අවිනිශ්චිත ස්වරූපයකි. එය විශ්වයේ නිර්මාතෘවරයෙකි.
තවත් අපූරු කාරණාවකි. ඒ නම් ශිව නටරාජාගේ විශ්වීය නැටුම පිටුපස ඇති විද්යාත්මක පසුබිමයි. හින්දු ධර්මය කිසි විටෙකත් ආගමක් ලෙස අදහස් නොකෙරුණි, එය විද්යාවක්, ජීවන මාර්ගයක් ලෙස හුවාදක්වනු කැමැත්තෙමි. ස්විට්සර්ලන්තයේ ලෝක ප්රසිද්ධ න්යෂ්ටික පර්යේෂණ මධ්යස්ථානයක් වන සර්න් (CERN) ගොඩනැගිල්ල ඉදිරිපිට විශාල ශිව නටරාජා පිළිමයක් ස්ථිරව පිහිටුවා තිබේ.
හින්දුන්ගේ දෙවියෙකු විද්යාවට සම්බන්ධ වන්නේ කෙසේද?
ශිව නටරාජා යනු ශිව දෙවියන්ගේ අවතාරය වන අතර, ඔහුගේ නැටුම් පාදවලින් නිර්මාණය කර ඇත්තේ ඊළඟ අදියර ආරම්භ කිරීමත් සමග ලෝකය විනාශ වෙන විශ්වීය නර්තන විලාශයයි. ඔහුගේ විවිධ නර්තන ඉරියව් විශ්වයේ මැවීම, සංරක්ෂණය හා විනාශය සංකේතවත් කරනු ලබයි.
සර්න් (CERN) ආයතනය සිදුකළ නූතන විද්යාව සම්බන්ධ උප පරමාණුක අංශු ගැන සොයාගැනීම්වලදී තහවුරු වී ඇත්තේ මෙම රිද්මයානුකූල, විස්මයජනක විශ්වීය නැටුමෙන් එම භෞතික විද්යා සංකල්ප අධ්යයනය කළ හැකි බවයි. ශිව දෙවියන් හින්දුන්ගේ ප්රධාන දෙවිවරුන් තිදෙනාගෙන් කෙනකු වන අතර ලෝකයේ විනාශකරුවා හා මැවුම්කරුවා ලෙස වන්දනාමාන කෙරේ. තවද, ශිව නටරාජාගේ සංකේතය ආගම, කලාව සහ විද්යාව යන සියල්ලෙන්ම අද්විතීය වූ ගැඹුරු ඒකාබද්ධ වීමකි.
නිකොලා ටෙස්ලා, බෝර්, හයිසන්බර්ග් සහ කාල් සාගන් වැනි විසිවන සියවසේ ශ්රේෂ්ඨයන්ගේ සොයාගැනීම් බොහොමයක් පදනම් වී ඇත්තේ මේ හින්දු සංස්කෘතික මුල්කරගත් ඉන්දියාවේ වෛදික ග්රන්ථ මත බව පිළිගෙන තිබේ. එම ග්රන්ථවල සොයාගැනීම් නූතන විද්යාවට වඩා බෙහෙවින් දියුණුය.
නටරාජාගේ නැටුම සංකේතයක් පමණක් නොවේ, එය අප සෑම කෙනකු තුළම සිදුවන පරමාණුක මට්ටමින් සිදුවන මොහොතක වෙනස් වීම් හුවාදක්වන්නකි.
විදුනි බස්නායක
