ඕනෑම පවතින ආණ්ඩුවක සැබෑ ස්වභාවය ඒ ආණ්ඩුවේ එක් ක්රියාවකින් ඔවුන්ගේ දේශපාලන වෙස් මුහුණ පිටුපස ඇති සැබෑ මුහුණ හෙළිකරන අවස්ථා තිබේ. ‘අරුණ’ පුවත්පතේ කර්තෘ සොයාගෙන සී.අයි.ඩී.ය පැමිණීම හුදෙක් නිලධාරිවාදී පරීක්ෂණයක් පමණක් නොවේ. එය රටේ සෑම ප්රවෘත්ති කාමරයකම සහ මාධ්ය තුළ මෙන්ම පාර්ලිමේන්තුව තුළද ශබ්ද නගා දෝංකාර දුන් අනතුරු ඇඟවීමක්, බවට පත්විය.Sri Lanka Latest News
ජනතාවට ‘ලස්සන ජීවිතයක්, පොහොසත් රටක්’ වගේම ‘පුනරුද යුගයක්’ ගැන කතා කරමින් බලයට පත්වූ රජයක් දැන් අනෙකුත් සියලු නිදහසට ඉඩ සලසන මූලිකම නිදහස වන කතාකිරීමට, ලිවීමට, ප්රශ්න කිරීමට සහ හෙළිදරව් කිරීමට ඇති නිදහස උදුරා ගැනීමට උත්සාහ කරන බවට චෝදනා එල්ල වී තිබේ. දුෂ්කර සත්යයන් පැවසීමේ අයිතියක් නොමැතිව ප්රජාතන්ත්රවාදයක් පැවතිය නොහැක.
පුනරුදයක් ගෙන ඒමට එකඟ වූ නමුත් පැරණි සෙවණැලිම හොල්මන් කරයි
මාස ගණනාවක් තිස්සේ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්රමුඛ මාලිමා රජය තමන් පුනරුද දේශපාලන යුගයක නිර්මාතෘවරු බව ප්රකාශ කළේය. සාධාරණ සමාජයක්, විනයගරුක රාජ්යයක්, දූෂණය නැති පිරිසිදු ජාතියක්, ඔවුන් පොරොන්දු විය. එහෙත් ඔවුන්ගේ ප්රායෝගික භාවිතයන් වෙනස් දර්ශනයක් හෙළිකරයි. ඒ භාවිතයෙන් හෙළිවන්නේ යහපාලනයේ විනය නොව, විරුද්ධ මත මර්දනය කිරීමේ අශීලාචාර භාවිතයයි.
‘අරුණ’ කර්තෘ සොයාගෙන සී.අයි.ඩී.ය පැමිණීම හුදකලා සිදුවීමක් නොවේ. ඒ තුළ නිරූපණය වන්නේ විවේචන කෙරෙහි ආණ්ඩුවේ පවතින ගැඹුරු නොඉවසිලිමත්කමකයි. පරීක්ෂාව කෙරෙහි වැඩෙන අකැමැත්ත සහ තර්කානුකූලව නොව බියෙන් ජාතික ආඛ්යානය පාලනය කිරීමට ඇති නොහික්මුණු ආශාවක රෝග ලක්ෂණයකි. මෙය ‘පද්ධති වෙනසක්’ නොවේ. මෙය පද්ධතිය තද කිරීමකි.
පාලකයන් මාධ්යයට බිය වන්නේ ඇයි?
මක්නිසාද යත් කිසිම පාලකයකුට සම්පූර්ණයෙන්ම අණ කළ නොහැකි එකම දෙය මාධ්ය වන බැවිනි. පාලකයන්ගේ ව්යාජත්වය හෙළිදරව් වීම ඔවුන්ට මාරාන්තික වන බැවිනි.
‘බොරු කියන සෑම රජයක්ම අවසානයේ බොරුව හඳුනා ගන්නා අයව අපරාධකරුවන් බවට පත්කරන බව’ ජෝර්ජ් ඕවල් පවසන්නේ එනිසාය. ඒ වගේම ‘පාලකයන් ආයුධ තහනම් කරන විට නොව, වචන තහනම් කරන විට ඒකාධිපති පාලනයක් ආරම්භ වන බවට’ අනතුරු අඟවමින් ජෝන් ලොක් ලියා තබා ඇත්තේ එනිසාය.
මෙයින් පෙනීයන්නේ විවේචනවලට බියවන රජයක් දැනටමත් ජනතාවට බියවීමට පටන් ගෙන ඇති බවයි.
ජවිපෙ දාර්ශනික පරස්පරය
මාධ්යය දොරටු පාලකයන් බවට පත්වූ විප්ලවවාදීන්
ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කලක් ඩිජිටල් අවකාශය, මාධ්ය නිදහස සහ ජනතා බලය වෙනුවෙන් සටන් කළ නමුත් දැන් ඔවුන් මාධ්යවේදීන්ට එරෙහිව නොසන්සුන්ව හා ආවේගශීලී ප්රතිපත්තියක සිට ක්රියා කිරීමට පටන්ගෙන තිබේ. මේ උත්ප්රාසය කටුක ප්රවේශයක් වන අතර, වරක් විමුක්තිය සහ නිදහස ගැන කතාකළ පක්ෂයක් දැන් මාධ්ය නිදහස නිසා පැහැදිලිවම නොසන්සුන් වී ඇත.
පොලිස් වාර්තාවක් ලබාගැනීම සඳහා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට සම්බන්ධ කමිටු ප්රධානියෙක්ගෙන් අනුමැතිය අවශ්ය බවට වාර්තාවක් සම්බන්ධයෙන් සී.අයි.ඩී.ය අරුණ කර්තෘවරයා කැඳවීම බොහෝ දේ කියාපායි. මෙහි නොපෙනෙන යටිපෙළ වන්නේ, ‘මහජනතාව දැනගැනීමට කැමැති එහෙත් අප අකැමැති දේ හෙළි නොකරන්න’ යන්නයි. අනාරක්ෂිත රජයන්ගේ පැරණිතම පුරුද්ද මෙයයි.
මේ පිළිබඳ විපක්ෂ නායකවරයාද විස්තර සහිත වාර්තාවක් සභාගත කරමින් පාර්ලිමේන්තුවට කරුණු දක්වා සිටියේය. එහෙත් ආණ්ඩුවට කරුණු සමග තර්ක කළ නොහැක. ආණ්ඩුවට ප්රශ්න ඉවසන්න දුෂ්කරය. ඒ වගේම ඔවුන්ට විවේචන දිරවන්නේද නැත. ඒ නිසා ආණ්ඩුව තමන්වම හික්මවා ගැනීම වෙනුවට මාධ්ය හික්මවීමට උත්සාහ කරමින් සිටී.
මාධ්ය සමග සෙල්ලම් කරන ආණ්ඩුවලට ඉතිහාසය සමාවදී නොමැත
මාධ්ය හීලෑ කිරීමට උත්සාහ කළ සෑම රජයක්ම අවසානයේ බිඳවැටීමට මුහුණ දුන්හ. ඒ සඳහා ලෝක මට්ටමින්ද උදාහරණ සැපයිය හැක.
ඇමෙරිකාවේ නික්සන් වොෂින්ටන් පෝස්ට් නිහඬ කිරීමට උත්සාහ කළේය, වෝටර්ගේට් ඔහුව භූමදාන කළේය.
මාකෝස් පිලිපීන මාධ්ය පොඩිපට්ටම් කළේය. ජනතාව ඔහුව නෙරපා දැමූහ.
තුර්කියේ එර්ඩෝගන් මාධ්යවේදීන් සිය ගණනක් සිරගත කළේය. ඔහු තවමත් නීත්යනුකූලභාවය පිළිබඳ අර්බුදයකට මුහුණ දෙමින් සිටී.
වෙනිසියුලාව, ඉරානය, ඊජිප්තුව, මාධ්යවේදීන්ට බියවූ පාලකයන් ඊළඟට බිය වූයේ තමන්ගේම පුරවැසියන්ටය.
ශ්රී ලංකාවේ මාධ්යවේදීන්ට හිරිහැර කළ නායකයෝ අවසානයේ තමන්ගේම ප්රචාරණයේ ගිලී ගියහ.
පුවත්පත් වාරණය කළ ආණ්ඩු අවසානයේ ජනතාව විසින් වාරණය කරන ලදී. ඒ අනුව ඉතිහාසයෙන් ලැබෙන පණිවුඩය පැහැදිලිය.
රජයක් පුවත්පත් කලාවට එරෙහිව යුද ප්රකාශ කරන විට, එය ප්රජාතන්ත්රවාදයට එරෙහි යුද්ධයක් වනු ඇත. එහෙත් එයින් ප්රජාතන්ත්රවාදය සැමවිටම අවසානයේ ජයගන්නා බව ඕනෑම රජයක් ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙනගත යුතුය.
විවේචන දරාගත නොහැකි රජයකට රටක් හැසිරවිය නොහැක
විනයගරුක, පිළිවෙළ, ජනතාවාදී සහ පිරිසිදු පාලනය යනුවෙන් පුරසාරම් දොඩවන රජයකට, මෙම සී.අයි.ඩී. වටලෑමේ සිද්ධිය හරහා බරපතළ අනාරක්ෂිත බවක් ගෙන එයි. එම අනාරක්ෂිත බව යනු ජනතාවගේ විශ්වාසය නැති කරගනිමින් සිටින පාලනයක සංකේතයකි. ශක්තිමත් රජයක් පෑනට හෝ අකුරුවලට බිය වන්නේ නැත. දුර්වල රජයන් පමණක් එසේ බියවෙති. අකුරු ආණ්ඩුකට වඩා බලගතු වන අතර, ඒවා ආණ්ඩු අභිභවා යයි. සත්යයවාදී බව ඕනෑම පාලන තන්ත්රයක් අභිබවා යයි. විවේචන ආණ්ඩුවල ප්රචාරණයන් අභිබවා යයි. ඒ වගේම මහජනතාව නිහඬ කිරීමට උත්සාහ කරන සෑම දේශපාලනඥයෙකුටම වඩා ඒවා තවදුරටත් සක්රීය වෙයි. ආණ්ඩුවක් සිදුකරන මාධ්ය පරීක්ෂාව, ‘මැඬපැවැත්වීම සඳහා නීතිය ක්රියාත්මක කිරීම’ පිටුපස සැඟවී සිටීමකී. වත්මන් පාලකයන්ගේ එම මාවතේ ගමන් කිරීමට කැමැති නම්, එම පාලකයන් ඉතා ප්රමාදවී ඉගෙනගත් පාඩම ඉක්මනින් ඉගෙන ගැනීමට හැකිවෙනු ඇත. ප්රජාතන්ත්රවාදය නැමිය හැකි නමුත් එය කිසි විටෙකත් දණ නමන්නේ නැත. ඔවුන් කිසි කලෙකත් එය අමතක නොකළ යුතුය.
අනතුර හඳුනාගැනීම මාධ්ය සාක්ෂරතාවට අදාළ වන්නකි
විවේචනවලට වැඩි වැඩියෙන් අසාත්මිකතාවක් දක්වන රජයක ‘මතවාදී පොලිසිය’ බවට පත්වීමට සී.අයි.ඩී.යට ඉඩදිය නොහැක. මක්නිසාදයත්, අද එය ‘අරුණ’ පුවත්පතට, හෙට එය ඊළඟ ප්රවෘත්ති කාමරයට කඩාවදිනු ඇත. ඊට පසු, ඊළඟ මාධ්යවේදියා හඹා එනු ඇත. අවසානයේ, ප්රශ්නයක් ඇසීමට එඩිතර වන ඊළඟ පුරවැසියන් කොටුකරනු ඇත.
ශ්රී ලංකාව ඇති තරම් බියෙන් ජීවත් වී ඇත. ඒ වගේම අප රටේ ජනතාව සත්යය දැනගැනීම වෙනුවෙන් අධික මිලක් ගෙවා ඇත. යුක්තිය ගැන සැබවින්ම විශ්වාස කරන රජයක් නිදහස් මාධ්යය සංස්කෘතිය පිළිගත යුතු අතර, එය දඩයම් කිරීම වහා නැවැත්විය යුතුය.
‘පුනරුදයක්’ ගැන කතාකරන රජයක් විවේචන දරා ගැනීමට සමත් විය යුතු අතර, එම සම්ප්රදාය ආරක්ෂා කළ යුතුය. ‘ලස්සන ජීවිතයක්’ ගොඩනගන බව පවසන රජයක් පුරවැසියාගේ තොරතුරු වාරණය කරන්නේ නම් කිසිදු ජීවිතයක් සුන්දර නොවන බවද පිළිගත යුතුය.
මාධ්ය බියගැන්වීමෙන් පුනරුද සමාජයක් ගොඩනැගිය නොහැක
අවසාන වශයෙන්, ජවිපෙ රජයට මතක් කර දිය යුත්තේ, නිදහස් මිනිසුන් නිහඬ කිරීමෙන් ඔබට ලස්සන රටක් ගොඩනැගිය නොහැක. මාධ්ය බිය ගැන්වීමෙන් ඔබට පුනරුද සමාජයක් ගොඩනැගිය නොහැක. තවද ඔබට ඒකාධිපති වියරුවක් සමග ක්රියා කරමින් සදාචාරාත්මක අධිකාරියක් ඉල්ලා සිටිය නොහැක. මේ ආණ්ඩුව මේ විදියටම ගියොත් පරදින්නේ මාධ්යවේදීන් නෙවෙයි, පාලකයන් බව අවධාරණය කරමු. මක්නිසාද යත්, සත්යය නිහඬ කිරීමට උත්සාහ කළ ආණ්ඩුවලට ඉතිහාසය කිසිදා සමාව දී නැතුවා මෙන්ම කරුණාවන්ත වීද නැත.
විජේපාල දිසානායක
[email protected]
