ලංකාවේ සරසවි ඉතිහාසය ඇතුළේ ‘කැම්පස් ලයිෆ්’ එක කියන්නේ එක එක අයට එක එක විදියේ අත්දැකීමක්. සමහරුන්ට ඒක ආදරය, තවත් සමහරුන්ට දේශපාලනය, තවත් සමහරුන්ට යන්තම් ඩිග්රිය ගොඩදාගෙන ජොබ් එකක් හොයාගන්න තියෙන කඩඉමක්. හැබැයි මේ හැමෝම අතරේ මුළුමහත් සරසවියකම ඇස් තමන් වෙතට විතරක් හරවාගන්න පුළුවන්, මුළු ලෝකයක් කතාකරන ජාතියේ අසාමාන්ය චරිත බිහිවෙන්නේ කලාතුරකින්. Sri Lanka Latest News
පසුගිය ජුනි 24 වැනිදා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාලයේ උපාධි ප්රදානෝත්සවයේ පළමු සැසිය පැවැත්වුණු ශාලාව ඇතුළට අපි මොහොතකට ගියොත් එතැන තිබුණේ වෙනදා දකින නිහඬතාවක් සහ ඒ නිහඬතාව බිඳදැමූ අත්පොළසන් නාදයක්. හැමෝගෙම කටවල් ඇරුණේ හැමෝගෙම ඇස් උඩ ගියේ එකම එක තරුණයෙක් තමන්ගේ නම කියද්දී වේදිකාව දෙසට පියනගපු ඒ අපූරු දර්ශනය නිසයි. ඔහු නමින් L.B.W.W. Wickramasooriya.
හිතන්න හන්තාන කඳුවැටිය පාමුල, මීදුමෙන් වැසුණු සුන්දර පේරාදෙණිය සරසවියේ රසායන විද්යා දෙපාර්තමේන්තුව කියන්නේ මෙරට ඉහළම විද්යාත්මක පර්යේෂණ සිද්ධ වෙන, හොඳ තරගකාරීත්වයක් තියෙන, මොළකාරයන්ගෙන් පිරුණු තැනක්. ඒ වගේ සංකීර්ණ විෂය පථයක් තියෙන වටපිටාවක වසර හතරක් පුරා තමන්ගේ නොසැලෙන උත්සාහයත්, තියුණු බුද්ධියත් එකට අඹරලා මේ තරුණයා කරපු වික්රමය ඇහුවොත් ඔයාලට පිස්සු හැදෙයි. අපි හැමෝම දන්නවා කැම්පස් එකක GPA එක 3.5ක් දාගන්නත් කොච්චර කට්ටක් කන්න ඕනෙද කියලා. හැබැයි මේ කෙල්ලෙක් දිහා නොබලා, සෙල්ලමකට කාලය නාස්ති නොකර, පොතපතේම ගැලිලා හිටපු මේ සුපිරි මොළකරු තමන්ගේ අවසාන GPA අගය විදියට සටහන් කරගෙන තිබුණේ 3.98 / 4.00ක් වැනි අදහාගත නොහැකි සීමාවක්. ඒ කියන්නේ මුළු අවුරුදු හතර පුරාම ලියපු හැම විභාගයකටම වගේ ඔහු අරන් තියෙන්නේ ඉහළම A සාමාර්ථ. මේක නම් නිකන්ම නිකන් මනුස්සයෙක්ට කරන්න පුළුවන් වැඩක් නෙවෙයි. රසායනික බන්ධන එක්ක ජීවත් වුණු සැබෑ රසායන විද්යා මායාකාරයෙක්ට විතරක්ම කළ හැකි දෙයක්.
ඉතින් පළමු පන්තියේ ගෞරව සාමාර්ථයක් සහිතව රසායන විද්යාව පිළිබඳ ගෞරවවේදී උපාධිය ඔහු සිපගත්තේ මුළු සරසවියටම ආදර්ශයක් වෙමින්. හැබැයි කතාව එතැනින් ඉවර වෙන්නේ නැහැ. උපාධි ප්රදානෝත්සවයේ නියම අවස්ථාව පටන් ගත්තේ ඊට පස්සේ. සාමාන්යයෙන් එක එක විෂයන්වලට, එක එක දක්ෂතාවලින් ඉහළටම එන අයට එක එක පදක්කම්, ශිෂ්යත්ව බෙදිලා යන එකනේ සිරිත. හැබැයි මෙවර පේරාදෙණියේ රසායන විද්යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් පිරිනමන ලද සියලු ශිෂ්යත්ව, ත්යාග සහ රන් පදක්කම් මේ වික්රමසූරිය කියන තනි මිනිහෙක් තමන්ගේ සන්තකයට ගන්නකොට මුළු හෝල් එකේම හිටපු මහාචාර්යවරු පවා පුදුමයෙන් බලා සිටියා. මේක එක රැයකින්, වාසනාවට ආපු ජයග්රහණයක් නෙවෙයි. ඔහු වසර හතරක් පුරා ලේ, කඳුළු, දහඩිය හලලා ක්රමයෙන් ගොඩනගපු අධ්යයන අධිරාජ්යයක ප්රතිඵලයක්.
අපි එහෙනම් කාලය ආපස්සට හරවලා ඔහුගේ මේ සිවු වසරක සරසවි දිවියේ නොලියවුණු රහස් පිටු ටිකක් පෙරළලා බලමු. ඔහු කැම්පස් එකට ආපු පළමු වසරේ ඉඳන්ම පෙන්වූයේ අමුතුම දක්ෂතාවක්. පළමු වසර විභාගයේදී ජීව විද්යාව විෂයෙන් ඉහළම දක්ෂතා දක්වමින් මහාචාර්ය B.L.T. De Silva අනුස්මරණ ශිෂ්යත්වය දිනාගත්ත ඔහු එතැනින් නැවතුණේ නැහැ. සමස්ත කණ්ඩායමේම ඉහළම ප්රතිඵලය වෙනුවෙන් පිරිනමන විජිත මාලේවන අනුස්මරණ ශිෂ්යත්වයත්, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්යාල ආදි ශිෂ්ය සංගමය මගින් පිරිනමන විශේෂ ශිෂ්යත්වයත් තමන්ගේ සාක්කුවට දාගත්තේ හැමෝටම තමන් කවුද කියලා පළමු වසරේදීම පෙන්වලා දෙමින්. ඊට පස්සේ මුළු සමස්ත විද්යා පීඨයේම ඉන්න වඩාත් සුදුසුකම් ලත් සහ දක්ෂතම ශිෂ්යයාට විතරක් හිමිවෙන කීර්තිමත් දේශප්රිය අනුස්මරණ ශිෂ්යත්වයත් ඔහු සතු කරගත්තේ නිතරගයෙන්ම වගෙයි.
ඔහුගේ මේ ගමන දිහා බලාගෙන හිටපු යාළුවෝ හැමදාම කිව්වේ ‘මූ නම් මිනිහෙක් නෙවෙයි, යකෙක්’ කියලා. මොකද පළමු වසර දෙක ඇතුළත රසායන විද්යාවෙන් ලංකාවේ ඉහළම සමුච්චිත GPA අගය රඳවා ගැනීම වෙනුවෙන් පිරිනමන Sulthanbawa අනුස්මරණ සම්මානයත් 2024 වර්ෂයේදී ඔහු දිනාගත්තා. තෙවැනි වසරට යද්දී විෂය කරුණු තවත් සංකීර්ණ වෙනවා, හැමෝම ටිකක් අමාරුවේ වැටෙනවා. හැබැයි වික්රමසූරිය සිසුවාට ඒක තවත් එක සෙල්ලමක් විතරයි. ඔහු තෙවන වසරේදී මහාචාර්ය H.W. Dias ශිෂ්යත්වයත්, තෙවැනි සහ සිවුවැනි වසරවල කාබනික රසායන විද්යාව විෂයෙහි දැක්වූ අසිරිමත් විශිෂ්ටත්වය වෙනුවෙන් Sulthanbawa අනුස්මරණ ත්යාගයත් තමන්ගේ නමට ලියාගත්තා. අවසානයේදී ඔහුගේ අධ්යයන දිවියේ උච්චතම අවස්ථාව, නැත්නම් ‘කූටප්රාප්තිය’ සනිටුහන් කරමින් රසායන විද්යාවේ අතිවිශිෂ්ටයාට පමණක් හිමිවෙන ජී.පී. වන්නිගම රන් පදක්කම සහ Bhikaji Framji Khan රන් පදක්කම කියන රන් පදක්කම් ද්විත්වයම තමන්ගේ පපුවේ පලඳාගන්න තරම් ඔහු භාග්යවන්තයෙක් මෙන්ම අතිදක්ෂයෙක් වුණා. රන් පදක්කම් දෙකක් එකම බෙල්ලක දිළිසෙද්දී ඒ දෙස බලා සිටි ඔහුගේ මවුපියන්ගේ ඇස්වලින් වැටුණු කඳුළු බින්දුවල වටිනාකම මෙතකැයි කියලා කියන්න බැහැ.
ඇයි අපි මේ කතාව මේ තරම් උනන්දුවෙන් කතා කරන්නේ? මේක හුදෙක් එක එක පුද්ගලයෙක්ගේ පෞද්ගලික දක්ෂතාවක් සැමරීමක් විතරක්ම නෙවෙයි. අද කාලේ ලංකාවේ නිදහස් අධ්යාපනය ගැන, අපේ රටේ සරසවි පද්ධතිය ගැන ඍණාත්මක විවේචන ඕනෑ තරම් ඇහෙනවා. ඩිග්රියක් කියන්නේ ‘යන්තම් ෂේප් එකේ පාස් වෙලා බේරෙන්න ඕන එකක්’ කියලා හිතන, අනාගතය ගැන බලාපොරොත්තු අත්හැරලා දාපු පරම්පරාවකට වික්රමසූරිය කියන්නේ කම්මුල් පාරක් වැනි ජීවමාන ආදර්ශයක්. කාබනික සංයෝගවල තියෙන ශක්තිමත් සහසංයුජ බන්ධන වගේම තමන්ගේ හදවත ඇතුළේ තියෙන අධිෂ්ඨානයත්, නොසැලෙන කැපවීමත් ශක්තිමත් නම්, මේ ලෝකයේ ජයගන්න බැරි කිසිම අසීරු ඉලක්කයක් නැති බව ඔහු පේරාදෙණිය සරසවි ඉතිහාසයට රන් අකුරින් ලියලා අවසන් කරලා තියෙනවා.
ලංකාවේ නිදහස් අධ්යාපනයේ මහිමය, මේ පුංචි තිතක් වැනි දූපතේ තියෙන බුද්ධිමය ශක්තිය මුළු ලෝකය ඉදිරියටම අරන් යන්න මෙන්න මේ වගේ දෑස්වල විද්යාත්මක කුතුහලය පිරුණු, මොළේ කල්පනා කරන තරුණයෝ තවත් බිහිවෙන්න ඕනේ. පේරාදෙණියෙන් බිහිවුණු මේ රසායන විද්යාවේ අසහාය, දීප්තිමත් තාරකාවට, ඉදිරි විද්යාත්මක පර්යේෂණ ලෝකය උඩුයටිකුරු කරන්න, ලංකාවේ නම ලෝක සිතියමේ රන් අකුරින් ලියවන්න ශක්තිය ධෛර්යය ලැබෙන්න කියලා අපි හැමෝම එකතුවෙලා හදවතින්ම සුබ පතමු… ඔයාලත් මේ සැබෑ වීරයාට සුබ පතන්න අමතක කරන්න එපා.
