අපේ රටේ බලශක්ති හදවත ලෙස හැඳින්වෙන නොරොච්චෝලේ ලක්විජය බලාගාරය අසලින් හමන සුළඟේ අද තැවරී ඇත්තේ හුදෙක් මුහුදු හුළඟ පමණක් නොවේ. ඒ සමග මුසුවූ දූෂණයේ සහ වංචාවේ දැවෙන ගඳයි. ශ්රී ලංකාවේ සමස්ත විදුලි ඉල්ලුමෙන් 40% – 45%කට ආසන්න ප්රමාණයක් සපයන මේ දැවැන්ත බලාගාරය, වසර ගණනාවක් තිස්සේ දේශපාලන හිතවතුන්ගේ සහ අදූරදර්ශී නිලධාරීන්ගේ සෙල්ලම් පිට්ටනියක් බවට පත්ව ඇත. බාල ගල්අඟුරු ජාවාරම සහ ඒ වටා ගෙතුණු නැව් දහයක අද්භූත අසාර්ථකත්වය යනු හුදෙක් තාක්ෂණික ප්රශ්නයක් නොව, මේ රටේ මහජනතාවගේ බදු මුදල් සහ දෛනික ජීවත්වීමේ අයිතිය අමු අමුවේ මංකොල්ලකෑමකි.Sri Lanka Latest News
කතාව ආරම්භ වන්නේ නොරොච්චෝලේ බලාගාරයට අවශ්ය ගල්අඟුරු ඇණවුම් කිරීමේ ටෙන්ඩර් ක්රියාවලියෙනි. සාමාන්යයෙන් මෙම බලාගාරය නිර්මාණය කර ඇත්තේ ඉහළ තාපන අගයක් සහිත, ඉතා අවම අළු සහ සල්ෆර් ප්රතිශතයක් නිකුත් කරන ගල්අඟුරු දහනය කිරීම සඳහාය. එහෙත්, මෑතකදී සිදුවූ ගනුදෙනු දෙස බලන විට චෝදනා එල්ල වන්නේ නියමිත ප්රමිතියට වඩා බෙහෙවින් බාල, පස් සහ වැලි මිශ්ර වූ ගල්අඟුරු තොග මෙරටට ගොඩබා ඇති බවයි. මෙවැනි බාල අමුද්රව්ය බලාගාරයේ දැවැන්ත දහන කුටීර තුළට ඇතුළු කිරීම යනු හරියට සුඛෝපභෝගී රථයක එන්ජිමට වැලි දැමීම වැනි විනාශකාරී ක්රියාවක් බව විපක්ෂයේ චෝදනාවය.
මෙවැනි බාල අමුද්රව්ය බලාගාරයේ දැවැන්ත දහන කුටීර තුළට ඇතුළු කිරීම යනු සිතාගත නොහැකි විනාශයකි. උසස් ප්රමිතියේ ගල්අඟුරු දහනය වීමේදී නිකුත් කරන තාපයට වඩා බෙහෙවින් අඩු තාපයක් මේ බාල තොගවලින් නිකුත් වන අතර, ඒ වෙනුවට විශාල වශයෙන් අළු සහ අපද්රව්ය ඉතිරි කරයි. මෙම අළු තැන්පත් වීම නිසා බලාගාරයේ සියුම් නළ පද්ධතිය අවහිර වී ඒවා පුපුරා යෑමේ ඉඩක් පවතී. නොරොච්චෝලේ වරින් වර අක්රීය වීමට බලපාන ප්රධානම තාක්ෂණික රහස මෙයයි. යන්ත්රයක් එකවරම නතර වූ විට එය නැවත පණගැන්වීමට පමණක් රුපියල් කෝටි ගණනක ඩීසල් පුලුස්සන්නට සිදුවේ. බාල ගල්අඟුරු නිසා සිදුවූ මෙම හානිය බලාගාරයේ මුළු ආයු කාලයම දශක ගණනාවකින් අඩු කිරීමට සමත් වනු ඇති බව විපක්ෂ මන්ත්රීවරුන්ගේ චෝදනාව වී තිබේ.
නමුත් මේ විනාශයේ වඩාත්ම භයානක කොටස දිගහැරෙන්නේ ‘නැව් 10ක් බාල වීම’ හරහාය. රටට අවශ්ය ගල්අඟුරු ගබඩා කරගැනීමට ඇත්තේ වසරේ මාස හයකටත් අඩු කාලයකි. ඒ වාරකන් සමය ආරම්භ වීමට පෙරය. මේ තීරණාත්මක කාලය තුළ ගල්අඟුරු නැව් 10ක් ප්රමාද වීම හෝ අවලංගු වීම යනු සිතාගත නොහැකි තත්ත්වයකි. එම නැව් ප්රමාද වූ විට රට තුළ කෘත්රිම ගල්අඟුරු හිඟයක් නිර්මාණය වේ. එවිට බලධාරීන් පවසන්නේ රට අඳුරේ තැබිය නොහැකි බැවින් ‘හදිසි මිලදී ගැනීම්’ සඳහා යායුතු බවයි. මෙම හදිසි මිලදී ගැනීම්වලදී ලෝක වෙළෙඳපොළේ සාමාන්ය මිලට වඩා දෙගුණයක හෝ තෙගුණයක අධික මිලක් ගෙවීමට අපට සිදුවේ. එක් නැවක ගල්අඟුරු මෙටි්රක් ටොන් 60,000ක් ඇති අතර, නැව් දහයක අඩුව පියවීමට මෙලෙස වැඩි මිලට ගල්අඟුරු ගැනීමෙන් පමණක් රුපියල් බිලියන ගණනක මූල්ය පාඩුවක් රටට සිදුවනු ඇත. මේ මුදල ගියේ කොතැනටද? ඒවා ගියේ ටෙන්ඩර් හසුරුවන ජාවාරම්කරුවන්ගේ සහ ඔවුන්ට පසබිම සකස් කරදුන් දේශපාලන බලවතුන්ගේ සාක්කුවලටද යන්න බරපතළ ප්රශ්නයකි.
දැන් අප විමසා බැලිය යුත්තේ මේ දැවැන්ත පාඩුවේ බර කරට ගැනීමට සිටින්නේ කවුද යන්නයි. පිළිතුර ඉතා කටුකය. ඒ ඔබයි. මෙය ක්රියාවට නැංවෙන්නේ ඔබේ විදුලි බිල හරහාය. බාල ගල්අඟුරු නිසා බලාගාරය අක්රීය වූ විට, ඒ හිඟය පියවීමට රජයට සිදුවන්නේ පෞද්ගලික අංශයේ ඩීසල් බලාගාරවලින් අධික මිලට විදුලිය මිලදී ගැනීමටය. ගල්අඟුරු ඒකකයක් නිපදවීමට යන වියදමට වඩා කිහිප ගුණයක පිරිවැයක් ඩීසල් ඒකකයකට වැය වේ. මෙම අධික පිරිවැය පියවා ගැනීමට ‘පිරිවැය මත පදනම් වූ මිල සූත්ර’ ඉදිරියට දමමින් ඔබේ විදුලි බිල ඉහළ දමනු ලැබේ. ජාවාරම්කරුවන් කෝටි ගණන් කොමිස් ගන්නා විට, ඔබ ඔබේ දරුවාගේ කිරිපිටි පැකට්ටුවෙන් හෝ අත්යවශ්ය කෑම වේලෙන් කපාගෙන මේ දූෂණයේ පිරිවැය විදුලි බිල ලෙස ගෙවිය යුතුය.
තවත් බරපතළ කරුණක් නම්, මෙම බාල ගල්අඟුරු තොග ගොඩබෑමෙන් පසු ඉතිරි වන අතිවිශාල අළු ප්රමාණයයි. මෙම අළු නිසි ලෙස කළමනාකරණය නොකිරීම නිසා කල්පිටිය සහ ඒ අවට ප්රදේශවල ජනතාවට මාරාන්තික සෞඛ්ය තර්ජනයක් එල්ල වනු ඇත. අළු විසිරී යාම නිසා භූගත ජලය අපවිත්ර වන අතර, ජනතාවට බරපතළ ශ්වසන රෝග වැළඳීමේ අවදානම ඉහළ ගොස් ඇත. පස් මිශ්ර බාල ගල්අඟුරු දහනය කිරීමේදී නිකුත් වන වායු දූෂණය පිරිසිදු ගල්අඟුරු දහනයට වඩා බෙහෙවින් වැඩිය. මේ අනුව ඔබ ගෙවන්නේ මුදලින් පමණක් නොවේ. ඔබේ සහ ඔබේ දරුවන්ගේ සෞඛ්යයෙනුත් මේ ජාවාරමට වන්දි ගෙවීමට සිදුව ඇත.
රජයේ විගණන වාර්තා සහ වගකිවයුතු වෘත්තීය සමිති පවා පෙන්වා දෙන්නේ මෙම ගල්අඟුරු ටෙන්ඩර් ක්රියාවලිය තුළ අවුල්සහගත සිදුවීම් සිදුව ඇති බවයි. නමුත් අවාසනාවකට මෙන්, එම වැරදිකරුවන් නීතිය ඉදිරියට පැමිණෙනවා වෙනුවට ඔවුන් තවදුරටත් පද්ධතිය හසුරුවමින් සිටී. නැව් 10ක් බාල වීම හරහා සිදුකළ මූල්ය විනාශයත්, බාල ගල්අඟුරු නිසා බලාගාරය විනාශ කිරීමත් යන කරුණු දෙකම ජාතික අපරාධ ලෙස සැලකිය යුතු බව විපක්ෂයේ චෝදනාව වී තිබේ. එක් අතකින් රටේ සම්පත් විනාශ කිරීමත්, අනෙක් අතින් ජනතාවගේ මුදල් සොරකම් කිරීමත් මෙහිදී සිදුව ඇති බව ඔවුන්ගේ අදහසය.
අවසාන වශයෙන්, මෙය හුදෙක් තාක්ෂණික දෝෂයක් හෝ අහඹු සිදුවීමක් නොවේ. මේ පිළිබඳ ස්වාධීන සහ විනිවිදභාවයෙන් යුතු පරීක්ෂණයක් පවත්වා, වගකිවයුත්තන් සතු දේපළ රාජසන්තක කර හෝ මහජනතාවට සිදුවූ මෙම පාඩුව අයකර ගැනීමට කටයුතු කළ යුතුය. එසේ නොවන තාක්කල්, ඔබ ගෙවන සෑම විදුලි ඒකකයක් තුළම මේ දූෂිතයන්ගේ සොරකම් කළ මුදල සැඟවී පවතිනු ඇත. ශ්රී ලංකාවේ විදුලි පාරිභෝගිකයාට සහනදායී මිලක් ලැබිය හැක්කේ මේ ‘කළු මකරාගේ’ ග්රහණයෙන් බලශක්ති ක්ෂේත්රය මුදාගත් දිනක පමණි.
